|
|
|
Октябрь 12, 2006
04:37 pm
Ik fiets de heuvel op. Links van me schieten auto's in een gekleurde flits voorbij. De bestuurders werpen met een glimlach rond de mond een blik op me, terwijl ze zich nog eens behachelijk tegen de rugleuning aanschuren. Het zweet loopt stiekem in steeds grotere getalen over m'n lichaam, m'n ademhaling is niet langer beheerst en m'n benen gillen dat ze het wel gehad hebben.
Op het evenwichtspunt laat ik de pendalen los en adem diep in en uit. Rust. Het zonnetje streelt zachtjes m'n door de wind overeindstaande haar, terwijl m'n fiets automatisch naar beneden begint te rollen. Hard, harder, hardst. Flitsen van bomen, struiken en voetgangers. De kleuren vermengen zich tot een waas van onherkenbare delen.
Plotseling schommelt m'n fiets en ik zwabber even ongecontroleerd heen en weer. Langzaam maar stevig trap ik de rem in. Kedoef kedoef, rammelt het achterwiel over de stenen. Ik sta stil en werp een blik op m'n band. Treurig hangt het stuk zwarte rubber aan de velg.
Klapband.
Fijn, dat wordt een wandeling van minstens een half uur. Ik heb zin om midden in de buurt, met de nette voortuintjes en keurige gezinshuizen, eens flink tekeer te gaan. Hopelijk word ik dan benaderd door de politie die mij natuurlijk vreselijk zielig vindt, een en al begrip is en de band gaat plakken.
Helaas lijken alle modelgezinnen weg en maken de voortgeblazen herftsblaadjes de enige beweging in de straat.
Met een boos gezicht begin ik aan de wandeling. "Lekke band meid?", vraagt een oudere man als ik hem, zijn 'gezonde' fiets en praatpartner op een straathoek passeer. Ja, glimlach ik vriendelijk alsof het harstikke leuk is. "Moet je nog ver?" "Het is nog wel een stukje lopen", meld ik vrolijk. "Ik heb plakspullen bij, ik kan wel even voor je kijken als je dat wilt?"
Even later staat mijn groene tweewieler op z'n kop en wordt hij vakkundig onder handen genomen door de grijze robuuste man. Zijn praatpartner blijft even kijken en vertrekt dan. Terwijl de binnenband eruit ligt vertelt mijn redder dat hij zo wel vaker mensen helpt. Ondertussen lopen ex-collega's voorbij die hem vriendelijk groeten of een kort praatje maken.
Ik kom te weten dat hij met de VUT is, bij de belastingdienst werkte en geniet van het leven. Vooral dat laatste straalt hij uit: een onzichtbare positieve kracht.
Als mijn fiets gereed staat voor vertrek bedank ik hem hartelijk. "Veel plezier in het fietsen", wenst hij me toe.
Niet alleen mijn band is geplakt, ook ik heb onbedoeld een pleister gekregen. Af en toe is deze wereld zo gek nog niet.
|
Август 21, 2006
03:44 pm
Gisteren naar Goes in concert geweest. Eindelijk Krezip live gezien! En ze waren goed!! Alleen jammer dat het publiek toen nog wat rustig was. Bij Racoon werd er al enthousiaster gereageerd, maar pas bij Guus Meeuwis gingen de mensen massaal door de knieen.
Toch leuk als uit duizenden kelen dezelfde woorden klinken. Vals, zuiver, zacht, hard, hoog en laag, samen vormden zij een golf aan decibellen die tegen de huizen weerkaatsten.
Terwijl de mensenmassa aan het hossen was, keek ik omhoog naar de nacht en glimlachte.
Vandaag gewerkt. Het leek net alsof er een man op het terras was overleden. Zijn hoofd lag op zijn borst en hij bewoog niet meer.
De barman liep op hem af, voelde aan zijn pols en tikte hem een paar keer aan.
De stamgasten keken toe.
Seconden streken voorbij.
Muziek klonk door het café, maar tegelijkertijd leek het alsof het er doodstil was.
Toen tilde de man zijn hoofd op.
De mensen aan de bar lachten opgelucht.
Ik ben me kapot geschrokken...
|
Август 15, 2006
01:57 pm
Om in te vullen, mocht er behoefte zijn :-)
1. naam:
2. geboortedatum:
3. wat maakt jou blij:
4. waar luister je nu naar:
5. lees je mijn lj en waarom?:
6. zo ja, wat is er goed/slecht aan:
7. een interessant feit over jou:
8. ben je verliefd op het moment:
9. favoriete plaats:
10. mooiste tijd van het jaar:
11. herinner je je onze ontmoeting?
12. ben ik een goede vriend voor je geweest?
13. vertel me iets wat je me nog nooit eerder verteld hebt:
+
1. iets wat je leuk vind aan mij:
2. twee dingen die je leuk vind aan jezelf:
3. zet dit in je lj zodat ik je kan vertellen hoe ik over jou denk.
4. en nu een foto!
Over minder dan twee weken is de vakantie alweer voorbij. Drie maanden... Het is echt omgevlogen! Maar ik heb dan ook ontzettend veel leuke dingen gedaan :-) En voordat ik weer met m'n neus in de boeken duik ga ik die vrije tijd nog eens goed uitbuiten.
Alleen van m'n voornemen om m'n duits en engels op te halen is niet veel terecht gekomen. Zeg maar gerust niets. Misschien morgen, als m'n kamer helemaal opgeruimd is. Altijd een strijdpunt in de vakantie: opruimen van m'n kamer. Ik ben begonnen, maar ik kom altijd leuke boeken en schriftjes tegen die ik weer ga lezen. Oeps, twee uur voorbij. En dan zie ik ook nog eens m'n keyboard verleidelijk in het zonnetje staan. Voor ik het weet ben ik twee akkoorden rijker, maar een uur kwijt.
Heeft er iemand toevallig een schoonmaaktoverstafje te leen?
|
Июль 29, 2006
11:49 am
Morgen op vakantie! Aan de ene zin en aan de andere kant niet.
Ik weet niet wat het is. Gewoon een raar gevoel, dat het niet leuk gaat worden ofzo.
En tegen al dat gezeur kan ik al helemaal niet. 'Vergeet dit niet, doe dat nog'. Allemaal goed bedoeld, maar ik wordt er knettergek en ontzettend chagerijnig van.
Gisteren gewerkt en daar daalde m'n humeur echt onder het nulpunt. Het was druk op het terras en de jongen waarmee ik samen werkte was net nieuw en niet altijd even snel. Op een gegeven moment kwam ik met lange lijsten bestellingen aan van vier tafels en hij deed er één tegelijk.
En als dan een klant opmerkt 'je werkt hier nog niet zo lang he', krijg je de neiging om je dienblad weg te smijten.
Maar voor de rest schijnt het zonnetje, is er ijs in de buurt en heb ik een hangmat. Kortom het leven is goed! :):P
|
Июль 11, 2006
07:26 pm - vette actie...
Om frietjes te bakken heb je een frituurpan nodig. Dus opende ik het keukenkastje waar deze zich bevond. Bovenop de pan stond het afwasteiltje. Ik was te lui om die eerst uit de kast te halen, dus tilde ik 'm met m'n linkerhand op. De rechter pakte de frituur vast en trok hem naar buiten.
Met een klap kwam de frituur schuin op de vloer terecht. Tevergeefs probeerde ik m'n rechterarm te dwingen het gevaarte recht te zetten. Opeens zag ik dat er vloeistof op de grond lag. Waar kwam dat nou weer vandaan? Toen zag ik de pan. Kolkend stroomde het vet naar buiten. M'n handen vol, m'n mond open en m'n hersens op stand: ?????, zag ik het even drie seconden aan. Meteen daarna smeet ik het teiltje weg, greep de pan en zette hem recht.
Het vet breidde zich snel uit. De halve keukenvloer was plotseling een geel glinsterend watertje geworden.
Niet te geloven, dat had ik weer. Zuchtend bekeek ik het tafereel, onderwijl mezelf vervloekend. Dit was echt niet te geloven. Ik grijnsde. Zittend aan de rand van de rotzooi kreeg ik de slappe lach.
Ik pakte de keukenrol en begon het vet op te vegen. Een berg papier later was het ergste weg. Maar het was nog niet veilig. De vloer was veranderd in een schaatsbaan. Op zich erg leuk, maar niet als je haastig naar je vlees wilt.
Uiteindelijk was de keuken weer beloopbaar.
Als je goed kijkt zie je dat de vloer nog een beetje glimt. Dat hou ik maar even op m'n goede schoonmaakkunsten...
Настроение: ![[mood icon]](http://l-stat.livejournal.com/img/mood/moonmama/sillysuns/bouncy.gif) bouncy
|
Май 9, 2006
01:08 pm - Dag spinnetje...
Verdiept in het boek 'Moby Dick' voer ik op een schip over een kalme zee terwijl een warm zonnetje mijn haren bleekte.
Er kriebelde iets over mijn arm, terwijl ik de reling stevig vast hield en de zeelucht mijn longen binnen liet.
Het gekriebel hield niet op en verplaatste zich. Geirriteerd verliet ik de wereld van schuimkoppen en krakende planken om mijn arm te inspecteren.
Een klein zwart spinnetje wandelde doodgemoederd over mijn onderarm. Ik boog mijn hoofd naar hem toe en blies. Het spinnetje hield zich met al zijn kracht vast terwijl de storm hem naar de grond probeerde te sleuren. Uiteindelijk ging de wind weer liggen, het spinnetje fatsoeneerde zijn haar en vervolgde kalm zijn weg.
Verbaasd bestuurde ik hem, maar het schip en zijn bemanning wachtte dus schoot ik het spinnetje met mijn vinger weg.
Er stak een lichte wind op terwijl het schip over de golven deinde. Ik..
Kriebel.
Met gefronste wenkbrauwen bekeek ik het spinnetje dat over mijn arm liep alsof het nooit was weggeweest. Ik schoot hem weer weg; ga maar ergens anders je wandeling vervolgen.
Het zeil klapperde terwijl de bemanning...
Kriebel.
Boos richtte ik mijn blik weer op mijn arm. Een licht briesje waaide over het verlaten lichaamsdeel. De kriebel kwam ergens anders vandaan. Mijn ogen dwaalde langs mijn benen en opeens zag ik hem. Met vereerende kracht beklom hij mijn onderbeen. Ik bestuurde het kleine zwarte vlekje dat langzaam omhoog klauterde.
Toch wel schattig zo'n spinnetje eigenlijk...
Maar niet schattig genoeg en dus veegde ik hem van mijn been af. Zou hij ondertussen nog geen hersenschudding hebben?, vroeg ik mij bezorgd af. Ik besloot hem dus maar even goed in de gaten te houden.
Toen zag ik het.
Een dun draadje dat het spinnetje en mij met elkaar verbond. Ik staarde er even vertederd naar, maar besloot toen dat het tijd voor hem was om op eigen benen te staan. Met een dichtgeknepen keel sneed ik de verbindingsdraad tussen ons tweeen door. "Het ga je goed", fluisterde ik.
Het spinnetje heeft zich nooit meer laten zien...
|
Май 1, 2006
12:50 pm - vakantie
vakantie!
en voor het eerst in m'n leven had ik het ook niet erg gevonden om gewoon naar school te gaan...
ik vind het op school zo leuk! (nu klink ik echt als een kleuter die de zandbak en de juf zo geweldig vindt..)
maar dit project is tot nu gewoon het interessantste wat ik gedaan heb. ik leer echt ontzettend veel en hoewel het zwaar en tijdrovend is, doe ik het met veel plezier. komt ook door de mensen met wie ik samen werk, met sommige kan ik echt lol hebben.
niet dat het allemaal 'rozengeur en maneschijn' is... ik heb nog nooit zoveel kritiek gehad. het wordt door de leraren tenminste 'leuk' gebracht, dat kan ik van mijn medestudenten niet altijd zeggen... het wordt eerlijk in m'n gezicht gezegd, maar ik ben er niet altijd even blij mee.
vaak weet ik ook gewoon niet wat ik er op kan antwoorden.. als ik zeg van 'ja je hebt gelijk', zit ik mezelf gelijk af te kraken en dat was ik toch echt niet van plan. dus laat ik het meestal maar een beetje in het midden of zeg iets van 'ik doe m'n best en meer kan ik niet doen'.
toch vind ik het niet verkeerd dat het vakantie is! heb het alleen alweer zo ontzettend vol gepropt.. wel met allemaal leuke dingen, maar ik heb er op dit moment gewoon geen zin in. op de bank hangen en even tijd voor mezelf was waarschijnlijk ook wel even goed geweest, maar omdat ik het zo druk met school heb is de vakantie dé gelegenheid om mensen weer te zien...
als de zon nou maar eens gaat schijnen! dan krijg ik gelijk al meer zin om dingen te ondernemen... de regen maakt me echt chagerijnig.
zo, wat een zeur verhaal weer :p
|
Апрель 23, 2006
02:45 pm
waar is het zonnetje van vrijdag gebleven? toen waande ik me even in de zomer! (en at ik m'n eerste ijsje van het seizoen!) nu waan ik me weer in een opstartende lente... ook niks mis mee, maar ik stap nu liever over naar de zomer.
ik wil zon!
ik wil warmte!
ik wil liggen op het gras!
ja, ik wil weer eens te veel en te gauw :P
en verder ben ik aan het bedenken of ik wel verder wil met korfbal... ik vind het echt een ontzettend leuke sport, maar alleen in het weekend zie ik mijn team. op zich niets mis mee, maar ik wil ook graag meetrainen daar ontwikkelt zich toch het 'teamgevoel'. naja ik blijf nog even twijfelen.
misschien dat ik overstap naar volleybal... ik ben in tilburg wezen kijken en het was echt heel leuk! ik weet het nog niet.
|
Апрель 12, 2006
10:50 am
na 39 weken weer een berichtje van mij...
zometeen stap ik de trein in, richting amsterdam. het lekkere aan je ov is dat je zomaar, als je zin hebt, ergens heen kunt gaan. als de zonnestraaltjes nog even door de grijze wolkenmassa breken is het helemaal goed. niks lekkerder dan met de zon op je gezicht, lekker onderuit gezakt, door het landschap te razen.
|
Июль 5, 2005
01:18 pm
ach ja schrijf hier nog maar eens wat :p ik ben aan het wachten tot ik
zin heb om me aan te kleden :p de zon schijnt weer en ik krijg zin om
naar buiten te gaan, alleen dan niet in m'n pyama.. stiekem heb ik zin
om een rok aan te trekken met laarzen eronder...
en dan lekker in de plassen gaan staan stampen! de kinderlijke ik in
mezelf komt weer naar boven geloof ik...
ah, de zin om aan te kleden is er :P
doeii doeii
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif)
en eindelijk ben ik er helemaal achter hoe lj werkt, het heeft een paar maanden geduurd maar goed :p
|
Июль 4, 2005
06:02 pm
wat een heerlijk weertje vandaag en ik meen het nog echt ook. vond het wel gezellig op zich, beetje wintersfeer... dus zat ik de halve dag in m'n pyama voor de tv en achter de computer, heerlijk! als je een hele dag in je pyama kunt rondlopen is het pas echt vakantie :P ja heb een beetje vreemde ideen over het ultieme vakantiegevoel...
alleen mag morgen toch de zon wel weer schijnen :) in de winter kan ik wel weer genoeg binnen zitten en buiten in je pyama ontbijten is (vind ik) natuurlijk tien keer zo leuker. ik heb zin in weer een echte hete dag *kijkt verheerlijkt*.
en deze week weer heerlijk niks doen, vrije tijd *jam jam*
vanavond teamfeestje, donderdag waarschijnlijk uit, zaterdag ff terug naar til (was wat vergeten stom stom :p) en voor de rest...
voor de rest niet zoveel :P ben deze vakantie absoluut niet productief, maar das ook wel eens lekker. ben blij dat ik geen vakantiebaantje heb, moet er niet aan denken om elke dag te moeten werken...
dus ik leef nu van m'n studiefinanciering :o
18:11 het zal ook 'ns een keer zo zijn dat ik me op het laatste moment niet hoef te haasten ;)
xxx
|
Июнь 28, 2005
09:10 pm
gezocht: vakantie gevoel. dringend nodig in veband met beperkte tijd!
|
Май 29, 2005
07:15 pm
verloren...
en toen konden we het kamioenschap uitzwaaien, wat best jammer is. mja wat doe je eraan?
één puntje...
'één rijstkorrel kan het verschil betekenen tussen leven en dood'
het lijkt zo weinig en het is tegelijkertijd zoveel.
één puntje, één mens, één steen... het lijkt niet belangrijk, het klinkt niet belangrijk. en toch, één ding kan het verschil maken, invloed hebben.
hoe langer je erover na gaat denken, hoe filosofischer je wordt en hoe logischer het klinkt.
nu ik het zo heb over 'één rijstkorrel...' ben ik vanzelf beland bij 'toeval'/ 'het lot'. zou dat bestaan? af en toe lijkt alles zo 'toevallig'.
je besluit eens een keer een andere weg te nemen naar school en dan kom je onderweg iemand tegen en dan denk je: hé da's ook toevallig. waarom wordt zo'n besluit juist op die dag genomen, juist op dát moment? beetje slecht voorbeeld, maar ik bedoel maar, sommige dingen zijn gewoon toevallig.
en heb je het over 'toeval'/ 'het lot' dan heb je ook weer een knooppunt naar het geloof. en ben je bij het geloof dan kun je nog uren en uren doorgaan en beland je vanzelf weer bij andere dingen. religieuze oorlogen bijvoorbeeld, om maar iets te noemen.
ik kan nog wel even doorgaan, maar het is eigenlijk een oneindig onderwerp. je kan er zo lang over doorgaan/ nadenken en antwoorden erop formuleren gaat moeizaam. en als ik er te lang over na ga denken, word ik gek (voorzover ik dat nog niet ben), dus hierbij stop ik.
je begint over een korfbalwedstrijd en je eindigt met je gedachtes verder dan de grenzen van het universum. en over het universum gesproken, de maan is kwijt.
waar een korfbalwedstrijd al niet goed voor is (toeval?).
Настроение: ![[mood icon]](http://l-stat.livejournal.com/img/mood/moonmama/sillysuns/thoughtful.gif) thoughtful
Музыка: hey ho, let's go - the ramones
|
Май 20, 2005
07:50 pm
deze week was zoveel beter dan de vorige :)
de zon scheen weer ofzo, naja gewoon, ik voelde me weer fijn en alles liep lekker.
een presentatie die goed ging, een interview dat geweldig liep en leuke gesprekken met huisgenootjes.
en voor het eerst in weken weer écht getraind. het was wel fijn om weer rond te rennen enzo, alleen m'n conditie is erg achteruit gegaan.
ik was best op na de training, terwijl die niet eens zo heel zwaar was.
maar goed, ik ben al blij dat ik weer energie en zin heb.
en verder...
verder ben ik op het moment gewoon blij en gelukkig
zo
amen
Настроение: ![[mood icon]](http://l-stat.livejournal.com/img/mood/moonmama/sillysuns/happy.gif) happy
Музыка: sumptuastic - oboe
|
Апрель 27, 2005
04:33 pm
ik kan het wel :)
|
Апрель 20, 2005
06:27 pm
vakantie! eindelijk, ik was er echt aan toe. en dan bedoel ik ook écht.
lekker op de bank hangen, tv kijken, boek lezen... heerlijk! gewoon niks doen.
ik zit nu allemaal leuke dingen te bedenken die ik kan gaan doen en daar wordt ik heerlijk vrolijk van :D
ik ben helaas nog steeds moe, maar ik heb een medicijn gekregen en als het helpt zou het over twee weken over moeten zijn :)
de dokter wist niet precies waar de moeheid nou vandaan komt. met m'n bloed was alles in orde en dus vroeg hij weer of ik getresst was of het druk had. hoe voel je je als je gestresst ben? ik weet echt niet of ik gestresst ben of niet, ik bedoel ik voel me alleen moe.
maar ik kreeg dus een middel tegen overwerktheid. en nou vraag ik me steeds af of ik overwerkt ben.
pff, bij deze heb ik besloten dat ik een hekel aan het woord heb.
en ik heb nieuwe oorbellen, het uiteinde van een rits (hoe noem je zoiets??). óf mensen zeggen dat ze leuk zijn of mensen lachen zich kapot, andere opties zijn er niet. maar ik vind ze stoer!
en verder heb ik ontzettend zin om te fotograferen. straks ga ik ff een oud fototoestel van zolder plukken, die oude dingen zijn namelijk geweldig. dan hoor je zo'n ouderwetse klik, dat geeft me een heerlijk apart gevoel (nou klink ik wel erg high :P)
ik hoop dat Govin en Luxor de vakantie overleven. die arme visjes moeten het een week zonder voer stellen, omdat alle studentjes vakantie aan het vieren zijn :P
Настроение: vakantieblijheid
Музыка: laura - scissor sisters
|
Апрель 11, 2005
02:41 pm
vanochtend weer naar de dokter geweest. ik voel me namelijk nog steeds moe, terwijl ik toch best veel zout eet. maar m'n bloeddruk bleek nu dus weer in orde te wezen, dus die moeheid komt ergens anders vandaan. misschien van stress of drukte, sugereerde de dokter. ik kon daarop alleen maar m'n schouders ophalen. het kan natuurlijk, alles kan, maar ik heb het niet drukker als anders. niet dat dat iets zegt...
maar goed, ik moest dus even bloed laten prikken. en ik heb een doodsangst voor prikken, dus ik sprong natuurlijk een gat in de lucht.
achteraf gezien vraag ik me af waarom ik het zo eng vond, want het stelde niks voor (het is echt een standaardvraag, want ik stel 'm na elke prik die ik krijg :P)
en vrijdag de uitslag.
|
Апрель 3, 2005
09:28 pm - schaap
mijn blote voeten worden gestreeld door de minuscule waterdruppeltjes die aan de lange groene grassprietjes hangen.
er hangt een sliert mist over het weiland dat zo vroeg op de dag nog bedekt is met dauw.
het is er stil, ik hoor alleen af en toe het zachtjes rinkelen van mijn zilveren armbanden als ik mijn arm beweeg.
ik graaf mijn tenen in het gras, de grassprietjes kietelen plagend mijn vochtige voeten. een zacht briesje strijkt vriendelijk door mijn haar. ik sluit genietend mijn ogen als het eerste zonnestraaltje zich door de mist werkt en mijn gezicht zachtjes aanraakt.
ik spreid mijn armen en het zachte getinkel van mijn armbanden laat me glimlachen,ik leef.
|
Март 23, 2005
02:43 pm - mijn stad... (schoolopdracht)
middelburg heeft een nieuwe attractie. Ze heeft er zelfs de landelijke pers mee gehaald. Een pluim voor de gemeente!
De inwoners zijn er vol van, overal wordt er over gepraat. Op feestjes, bij de kapper... iedereen heeft het er over.
Sommigen hebben dan ook een groot offer moeten brengen.
Huizen verzakten, er kwamen scheuren in de muren en er volgde een evacuatie.
Pak je spullen maar, daar kwam het uiteindelijk op neer. De gemeente was gedwongen een hele straat op te kopen.
vond je het zo fijn wonen daar? jammer dan. net je huis een beetje verbouwd? pech gehad.
en wat is nou die attractie die landelijk het nieuws heeft gehaald?
een geweldige bouwput, vol met water.
|
Март 19, 2005
10:25 am
ik keek op het bord waar de vertrektijden opstonden.
20:09 intercity tilburg.
een blik op m'n horloge en voor de zoveelste keer rende ik weer door een stationshal, vloog de trap op en sprong de trein in.
ik had het weer eens gered, buiten adem plofte ik op de eerste vrije plek die ik zag.
ik had een goeie plaats uitgekozen; links van me belde een vrouw met een vriendin en vertelde uitgebreid over de bevalling van een andere vriendin, tegenover me zat een jongen van ongeveer twintig jaar me nadenkend op te nemen. hij had lang blond haar dat slordig in een paardenstaart zat en droeg versleten legerkistjes, een lange zwarte jas en had een sigaret tussen z'n lippen geklemd.
ik besloot de jongen te negeren en richtte me op het telefoongesprek. 'ja, de vliezen waren dus gebroken. ik zat steeds te kijken of er al iets kwam... nee, maar ja' ik kreeg visioenen van een bevallende vrouw en daar tussen door herinnderde ik me flarden uit het boek 'de gelukkige huisvrouw'. dat deed m'n fantasie geen goed, dus ik richtte m'n gedachtes maar ergens anders op.
zo zat ik een tijdje in gedachten verzonken naar het gangpad te staren.
opeens boog de jongen zich naar me toe.
'ik weet dat dit een directe vraag is, maar waar denk je aan?'
ik staarde hem aan.
'uhh...'
'ging het over sociologie?' vroeg hij, terwijl hij me bedachtzaam aankeek.
'ja...' zei ik langzaam.
'ja...' herhaalde hij nadenkend. 'vast niet over deze mensen in de wagon. nee, het ging over mensen die dicht bij je staan.'
'klopt' bevestigde ik zijn theorie en wekte daarmee nog meer zijn interesse; want waarover dan precies?
we bleven praten todat we centraal binnen reden.
hij vond mij een denker en bleek dat zelf ook wel te zijn.
en terwijl de vrouw links maar door bleef praten over de bevalling, leek het alsof de wereld weer wat meer diepgang had gekregen.
'we zien elkaar weer als dat de bedoeling is'
grappig, soms herkennen mensen elkaar.
Настроение: ![[mood icon]](http://l-stat.livejournal.com/img/mood/moonmama/sillysuns/blank.gif) blank
Музыка: nelly furtado - hey man
|
|
|
